Wrodzone wady układu moczowego

Ze względu na skomplikowany rozwój embriologiczny układ moczowy jest narządem szczególnie często dotkniętym wadami wrodzonymi.

Mocz płodu jest głównym składnikiem wód płodowych (płynu owodniowego) po 16 tyg. ciąży. Wady układu moczowego prowadzące do zmniejszenia wydalania moczu powodują zmniejszenie ilości płynu owodniowego.

Brak płynu owodniowego uniemożliwia ruchy płodu, co prowadzi do niedorozwoju płuc (hipoplazji płuc) i zesztywnienia, lub zniekształceń stawów.

USG umożliwia wykrycie braku nerek (agenezji), zmian torbielowatych w nerkach (niektóre zmiany torbielowate są uwarunkowane dziedzicznie, inne mogą być objawem aberracji chromosomowych, jeszcze inne mają uwarunkowania wieloczynnikowe). Najprostszym wykładnikiem funkcji nerek płodu jest ilość płynu owodniowego, dlatego w przypadku zmniejszonej ilości płynu konieczna jest dokładna ocena układu moczowego. Nieprawidłowość nerek związana ze zmniejszoną ilością płynu owodniowego świadczy o ich upośledzonej funkcji i jest objawem zagrożenia.

Drogi wyprowadzające mocz mogą być zwężone, lub niedrożne na każdym odcinku, co prowadzi do poszerzenia leżącego powyżej zwężenia ich odcinka i może powodować uszkodzenie nerek i innych struktur układu moczowego oraz brak płynu owodniowego.

Ocena układu moczowego płodu polega na ocenie pęcherza moczowego oraz wielkości i budowy nerek (echogenności, warstwy korowej, miedniczek nerkowych, ewentualnych torbieli, poszerzeń moczowodów).