Społeczne i zawodowe aspekty badań prenatalnych

 

Zmiany społeczne, wpływające na planowanie ciąży w krajach wysoko rozwiniętych wiążą się z opóźnieniem macierzyństwa i wynikającym z niego wzrostem ryzyka zespołu Downa u płodu.

Kobiety w większym stopniu niż dawniej poświęcają się karierze zawodowej i odkładają macierzyństwo, zachodząc w ciążę średnio o kilka-kilkanaście lat później, niż w poprzednich pokoleniach. Podwyższenie wieku matki wiąże się ze wzrostem ryzyka chorób płodu oraz z obniżeniem płodności i wzrostem ryzyka innych powikłań ciąży i porodu.

Zmniejszająca się liczba dzieci rodzonych przeciętnie przez jedną kobietę sprawia, że oczekiwania co do zdrowia dziecka są szczególnie wysokie.

Aktywność zawodowa kobiet również sprawia, że myśl o chorobie dziecka jest trudna do akceptacji, gdyż w polskich warunkach urodzenie dziecka upośledzonego i zaangażowanie we właściwą nad nim opiekę uniemożliwia lub znacznie ogranicza aktywność zawodową.

Powyższe czynniki leżą u podłoża wzrostu zainteresowania badaniami prenatalnymi.

Niestety te same czynniki sprawiają, że przyszli rodzice nie są skłonni narażać ciążę na ryzyko amniopunkcji. Często kobiety ciężarne około 40 roku życia zdają sobie sprawę, że kolejny raz może nie udać się im zajść w ciążę. Ryzyko poronienia po amniopunkcji jest niewielkie i nie przekracza na ogół 1%. Ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa rośnie wraz z wiekiem matki, ale wartość 1% osiąga dopiero u kobiety ponad 40-letniej, co oznacza, że przy większości amniopunkcji wykonywanych ze względu na wiek kobiety ryzyko poronienia jest wyższe, niż ryzyko urodzenia dziecka z zespołem Downa!

Dlatego nieinwazyjne badania prenatalne są coraz bardziej popularne.